Posts Tagged ‘شعر كرمانجي’

اشعار كرمانجي از آقاي ياسر قلي و آقاي عيسي رحيمي

فوریه 12, 2008
 پي نوشت: بسيار ممنونيم از آقاي رحيمي كه اصلاح شعرشان را به ما اطلاع دادند.
در برخي پست هاي وبلاگ اشعار كرمانجي را درج مي كنيم تا شما دوستان بتوانيد به راحتي با اين زبان آشنا شويد. و حظ وافري از فرهنگ كرمانجي ببريد. اميدواريم كه امانت دار خوبي باشيم. اگر اشكالي در درج اشعار هستند از اين دوستان شاعر مي خواهيم كه براي اصلاح آن اقدام كنند. 
نخستين شعر از آقاي عيسي رحيمي از شهرستان اسفراين است . اگر پيامي براي ايشان داريد به آدرس زير برايشان بفرستيد.
 eisa_aut@yahoo.com
چاو له ره مه وه گرری وا چا وه ته بوو یینم
چشم به راهم برگردي چشم هاي تو را ببينم
ژه د ه فته ری عشقی ته چه ند که لا مان بو خوینم
از دفتر عشق تو چند كلامي بخوانم

تو ک له من ناف کری چاو حسترن بوویینی

 تو به من نمي نگري تا چشم هاي پر از اشك را ببيني
مه گه وه وی خوه ندنا منظوری خوه بگینم

 مگر با خواندن شعرم بتوانم منظورم را (به تو) برسانم

وه قس ک من گوتیه له هر ده ره گه رری یه

 آنقدر که تکرار کرده ام ، همه جا پیچیده است

وا گّّّپا ک تو گولی ژه عشقی ته أز دینم

اين سخن كه تو گلي واز عشق توست که ديوانه ام

هر ده ر که هررم تو ژه خاطری من دور ناوی

هر جا كه مي روم تو از خاطرم دور نمي شوي
فه قه وه من را بو وژ سه ر رویه کو هلینم

فقط به من بگو سر به شیدایی تو به کجا بردارم

شعر كرمانجي

شعر بعدي توسط  آقاي ياسر قلي سرايده شده است. اگر پيامي براي ايشان داريد به آدرس زير ارسال نماييد.

Yasergholi@yahoo.com 

 کدا چو باو کاله شیرین زوانه
 

jail.gif

کدا چو باو کاله شیرین زوانه
مره مرو چیه سر وه دومانه

خولو جان تو وخا به وا چه درده
گر دژه شوانو پزه بر ده
مرکانی ژی دوره تواوو
هر چه کیوی هوون کله بلاوو
خولو جان تو وخا به از چره گم
سا کی درده دله خا از فره کم
سا مرگانه کو عمرکه او له رفانو؟
سا گریه کو عمرکه او بی شوانو؟
خولو جان از کو مامه تو وخا به
له کی یورده خفت ژه مه جدا به؟

مطالب وبلاگ در ايميل شما دريافت كليه مطالب وبلاگ بوسيله ايميل

Advertisements

قطعه شعري درباره زبان كرمانجي

ژانویه 29, 2008

کرمانج زمانه من کرمانج پرچمه من  

کرمانج ناموسا من

از زانه مه تو کو کرمانجی سا چه کو کرمانجی کپ ناکی

اوینم کرمانجی کپ ناکی باوی خه یه کرمانج ناس ناکی

کرمانج راه گوموی سا چرا کپ ناکی کرمانجی ساچرا

ته ژه وی زمانا چه دیه کپ ناکی کرمانجی سا چیه

ته چه دیه ژه وی زمانا راه گوم کریه ته وی خزانا

کرمانجی کو ناموسا ته یه ژه ده باوان میراثا ته یه

زمان کو چو تو ژی امری ژه ناو خلکه تو ژی افری

وگر ژه وی ری یا توبه که زو وی عادته ژه بیر که

وگر سر عوجاقی ده باوان عوجیق بمال وه بریو چاوان

ریشه ده باوان وه ندا مه که چریه رینال خوا مه که

کرمانج سا مرا افتخاره له تاریخ او یادگاره

افتخار دکم کو کرمانجم خیال مه که له کس محتاجم
پیش کش له حواله نه ره ونداکره ژه طرفه حواله وه چیه گلیل
منبع: وبلاگ كرمانج ترين كرمانج

مطالب وبلاگ در ايميل شما دريافت كليه مطالب وبلاگ بوسيله ايميل

قطعه شعری کوردی در وصف مادر، اسماعیل حسین‌پور

ژانویه 26, 2008
مادران زمزمه‌ی ملايم جويبارند. ناهراسيدگان از تندر وصاعقه، مادران باشكوه كورد، لالايی برلبان و مويه‌كنان ساليان سياه‌رفته برخويشند. بغض در گلو ماندگان فرياد نارسيده به دور دستها، مادر كورد معصوميت و پاكي كوهستان است. همنفس نسيم كوهپايه ها، دستی بر گهواره دارند و دستی بر آفتاب. اندوه برلبان به فرياد آمده از جفای روزگار.

بی‌دياری وغريب مزاری و ييلاق وقشلاق و گاه مرگ و تولد در راه، از تو سترگ صخره ای ساخته است كه لايق ستودن است. هنوز در لالايی تو اندوه بلند ساليان دور خفته است. مادر تو چشم به راهی، خيره در روزهای‌ رفته‌ی ديروز، وداع با فرزند. مادر تو هرچه اميد و آرزوی بودنی. همه و همه يعني تو مادر كورد، مادر قصه های سرخ  پرآتش، مادر کاوه‌های مانای ماست.

*  *  *داییک

مادر

بلند به‌ژنا له سه‌ر چئ‌نگئ چيانێ
ئازێز داييكێ، غه‌ريبا ناڤ ديانێ

 

بلند قد سر تیغ کوهستانی
عزیز مادری غریب میان مادرانی

تو دایيكا هه‌رچئ ئه‌رمان هه‌رچئ ده‌نگێ
له‌ڤا ده‌ريايئ  وه  تووفان نه‌هه‌نگێ


 

تو مادر هر چه آرزو هر چه صدایی
در این دریای طوفانی نهنگی

هه‌دوورا هه‌رچئ داييكئ بايدا لاوێ
ئارئ  پاك  مای  ژه زه‌رتشت  ئه‌لاوێ

 

آرزوی هر چه مادر پسر از دست داده ای
آتش پاک مانده از زرتشت شعله ای

داييك هێلێن وه‌تالێ دڵ وه ئارێ
له هه‌ر‌چئ فه‌سلی بئ باران ده‌بارێ

 

مادر آشیانه خالی دل آتشی
به هر چه فصل بی باران است می باری

داييك  رووناهيا چاڤئ‌نه پايێ
تو ئاخر به‌رگا ژه  ديرووكئ  مايێ

 

مادر روشنایی چشمهای بیداری 

تو آخرین برگ از تاریخ مانده ای
داييك ئالا وه‌ به‌ژن هين وه پئ يێ
سا هه رچئ داييك چاڤ له رئ تو رئيێ

 

مادر پرچم بلند و هنوز افراشته ای
برای هر چه مادر چشم به راه تو راهی

بڵورێن داييك ئيرو دڵ وه ژانن
بڵورێن هيلكێ وه تال بزانن

 

لالایی بگو مادر امروز دلها دردمند هستند
لالایی بگو گهواره را خالی بدان
 

بروسكا ئاسمان هيجاندئ  دززين
گوريفا سه‌وري ته داييك سا خوه زين

 

صاعقه ای که آسمان را تکان  داد دزدیدند
گلوگه صبر تو را برای خود رشته کردند

داييك ئشكه‌ستئ مه‌رخا فه‌ك وه خوينێ
نه‌قلئ لاچينێ له حه‌بسئ ده‌خويينێ

 

مادر شکسته سرو دهن خون آلود هستی
قصه لاچین را در حبس می خوانی 

داييك وه ده‌رد بئ‌ويژ خانئ كه‌لميشێ
له‌ڤا يوردئ غه‌ريب فكرئ مه بكشێ

 

مادر با تمام درد بگو به خان کلمیشی
در این سرزمین غریب فکری برای ما بکش 

له ناو ده‌نگي برينه هه‌ر چئ  به‌خشێ
ناڤێ ته ئه‌ز ده‌بيم ئازيز  وه  ره‌فشێ

 

در میان آواهای هر چه خواننده است
اسم تو را می گویم عزیز و زیبا هستی
داييك ئه‌رمان ده‌بين ئه‌رمان ديسا تئ
چيايئ گوڵ لئ بوي خه‌رمان ديسا تئ

 

مادر آرزو می گوید آرزو باز می آید
کوه گل در آن  رویش کرده خرمنی باز می آید

داييك وه پئ بمێن رئ  ئاڤره‌شێن  كه
كوراسێ يووسوفي هانين تو بێن كه

مادر سر پا به ایست راه را آب و جارو کن
پیراهن یوسف را آوردند تو بویش کن
             *********وه لات ساته را كه‌نعانه ئازێز جان
چاڤئ گيشتئ ويدا پانه ئازێز جان

سرزمین برای تو کنعان است عزیز جان
چشم تمام آنها بیدار است عزیز جان 

وه‌ره رئ‌كووچئ  وه‌ندا بووی  وه رئ كه
چيان ژه  رئ  هلێن هێلێنئ  چئ كه

 

بیا کوچ گم  شده را راه به راه کن
کوهها را از سر راه بردار آشیانه را درست کن 

هێلێنئ قه‌وسئ له مێڤان وه به‌هار كه
وه ره  ره‌فشئ  زه‌مينئ  له مه  پار كه


آشیانه پاییز را برای مهما نها بهار کن
بیا زیبایی زمین را بین ما تقسیم کن

برگرفته از : انجمن فرهنگي و مدني كردهاي خراسان

مطالب وبلاگ در ايميل شما دريافت كليه مطالب وبلاگ بوسيله ايميل